Οξεία Εκκολπωματίτιδα: όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για την πάθηση

379

Η οξεία εκκολπωματίτιδα περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων που εκτείνεται από την απλή φλεγμονή που αντιμετωπίζεται με αντιβιοτική αγωγή κατ’οίκον έως την γενικευμένη περιτονίτιδα που χρήζει επείγουσας χειρουργικής επέμβασης.

Σύμφωνα με τον Θεόδωρο Π. Πίπερο, Γενικό Χειρουργό και Μέλος της Ομάδας Αντιμετώπισης Εκτάκτων Περιστατικών Νοσοκομείου «Μητέρα», Επιστημονικό Υπεύθυνο του Χειρουργικού Τμήματος στην Κλινική Euromedica-Αθήναιον & Συνεργάτη του Ευγενιδείου Θεραπευτηρίου, η εκκολπωμάτωση του παχέος εντέρου αποτελεί μια συχνή πάθηση με επίπτωση  30% έως την ηλικία των 60 ετών.

Η κύρια εντόπιση των εκκολπωμάτων όπως αναφέρει ο γιατρός, αφορά το σιγμοειδές και το κατιόν κόλον, όμως μπορεί να ανευρεθούν και στο δεξιό κόλον.

Οι ασθενείς με εκκολπώματα μπορούν να παραμείνουν ασυμπτωματικοί σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Σε περίπτωση όμως που θα εμφανίσουν συμπτώματα, μπορούν να παρουσιάσουν αιμορραγία ή φλεγμονή (οξεία εκκολπωματίτιδα).

Όταν φθάνουν στον γιατρό οι ασθενείς με οξεία εκκολπωματίτιδα έχουν συμπτώματα έντονου κοιλιακού άλγους (συνήθως στην αριστερή κοιλία και ιδιαίτερα στον αριστερό λαγόνιο βόθρο) και πυρετό, ο οποίος είναι πάνω από 38ο C. Επίσης, μπορεί να εμφανίσουν εμετό, διάρροια ή δυσκοιλιότητα.

Ο γιατρός λαμβάνει το ιστορικό του ασθενούς το οποίο στις περισσότερες περιπτώσεις δείχνει ότι υπάρχει εκκολπωμάτωση (από έλεγχο με κολονοσκόπηση, υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία) ή άλλη γνωστή παθολογία του εντέρου.

Όπως εξηγεί ο κ. Πίπερος, η εκκολπωματίτιδα αποτελεί μια σοβαρή επιπλοκή της εκκολπωματικής νόσου και συνήθως το πρώτο επεισόδιο φλεγμονής είναι και το πιο σοβαρό. Στην κλινική εξέταση, διαπιστώνεται έντονη ευαισθησία της κάτω κοιλίας (κυρίως στον αριστερό λαγόνιο βόθρο)με σύσπαση, μείωση εντερικών ήχων, ταχυκαρδία. Ενώ, ο εργαστηριακός έλεγχος αναδεικνύει την αύξηση των λευκών αιμοσφαιρίων και της CRP. Ωστόσο, όπως συμπληρώνει ο γιατρός οι εξετάσεις πρέπει να ολοκληρώνονται και με αξιολόγηση της νεφρικής λειτουργίας και το επιπέδου των ηλεκτρολυτών.

Όταν πλέον έχει γίνει η διάγνωσης οξείας εκκολπωματίτιδας πρέπει να διενεργείται αξονική τομογραφία κοιλίας με στόχο  την τεκμηρίωση της διάγνωσης και την σταδιοποίηση της κατάστασης. Να σημειωθεί ότι η οξεία εκκολπωματίτιδα με βάση την αξονική τομογραφία κατατάσσεται σε 4 κατηγορίες κατά Hinchey.  Στην οξεία φάση δεν πρέπει να γίνεται κολονοσκόπηση λόγω κινδύνου ρήξης του ήδη φλεγμαίνοντος εντέρου.

Η στρατηγική αντιμετώπισης

Η ασθενείς με ήπια οξεία εκκολπωματίτιδα (συνήθως Hinchey I) αντιμετωπίζονται συντηρητικά με αντιβιοτική αγωγή ακόμα και κατ’οίκον ενώ, όσοι έχουν εντονότερα συμπτώματα και πιο σοβαρή απεικονιστική αξιολόγηση (Hinchey IB, IIA, IIB) χρειάζονται εισαγωγή και νοσοκομειακή αντιμετώπιση με διακοπή σίτισης, λήψη αντιβιοτικών και συνεχή επανεξέταση. Οι ασθενείς με βαρύτερη κλινική εικόνα μπορεί να χρειαστούν άμεση χειρουργική επέμβαση (περιτονίτιδα-Hinchey IIIB-ΙV) ή επεμβατική παροχέτευση αποστήματος υπό αξονικό τομογράφο.

Η χειρουργική αντιμετώπιση της οξείας εκκολπωματίτιδας μπορεί να περιλαμβάνει:

  • Κολεκτομή και αναστόμωση με προφυλακτική ειλεοστομία
  • Κολεκτομή και αναστόμωση χωρίς ειλεοστομία (σε ελάχιστες περιπτώσεις)
  • Επέμβαση Hartmann (κολεκτομή, σύγκλειση περιφερικού κολοβώματος εντέρου και τελική κολοστομία)
  • Κολοστομία με παροχέτευση αποστήματος (σε περιπτώσεις όπου η κολεκτομή είναι αδύνατη ή οι ασθενείς σε shock και αιμοδυναμική αστάθεια)
  • Λαπαροσκοπική παροχέτευση αποστήματος και πλύσεις κοιλίας

 

Η απόφαση για χειρουργική επέμβαση βασίζεται στην κλινική κατάσταση του ασθενούς και στα απεικονιστικά ευρήματα

Όπως μας εξηγεί ο γιατρός, κατά τη διάρκεια του χειρουργείου σταθμίζονται πολλοί παράγοντες που αφορούν τη γενική κατάσταση του ασθενούς, την ύπαρξη ή μη γενικευμένης περιτονίτιδας, την κατάσταση του παχέος εντέρου και λαμβάνονται αποφάσεις ως προς την έκταση της εκτομής. Η οξεία εκκολπωματίτιδα περιλαμβάνει πολλές καταστάσεις, από μια απλή φλεγμονή που αντιμετωπίζεται με αντιβιοτική αγωγή στο σπίτι μέχρι την γενικευμένη περιτονίτιδα που χρήζει επειγόντως χειρουργείου.

Οι ασθενείς που υποβάλλονται σε επέμβαση χρειάζονται αποκατάσταση σε δυο στάδια.

Ορθή διάγνωση και αξιολόγηση της νόσου και έγκαιρη λήψη απόφασης για χειρουργική επέμβαση

Σύμφωνα με τον χειρουργό, οι ασθενείς πρέπει να γνωρίζουν ότι πολλά επεισόδια φλεγμονών (υποτροπιάζοντα επεισόδια εκκολπωματίτιδας) μερικές φορές οδηγούν σε απώτερες επιπλοκές με πλήρη απόφραξη του εντέρου. Σε ορισμένες περιπτώσεις και πάντοτε εξατομικευμένα, εξετάζουμε το ενδεχόμενο προγραμματισμένης (εκλεκτικής) κολεκτομής εφ’όσον τα επεισόδια φλεγμονής είναι πολλαπλά ή έχουν ως αποτέλεσμα επιπλοκές (στένωση εντέρου, συρίγγια).

Σε κάθε περίπτωση, όπως λέει, ο χειρουργός οφείλει να αντιμετωπίζει την οξεία εκκολπωματίτιδα με συνεχή επανεκτίμηση του ασθενούς και να έχει ξεκάθαρο χειρουργικό πλάνο όταν χρειαστεί χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση στην οξεία φάση στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων διενεργείται με λαπαροτομία και όχι λαπαροσκοπικά.

 

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here